Onweerstaanbaar New Orleans

Na een lange vliegreis plof ik neer op mijn bed. Ik heb me voorgenomen vroeg te gaan slapen zodat ik morgen alle tijd heb om New Orleans te verkennen. Omdat het warm is op de kamer zet ik het raam open. De muziek komt mij tegemoet.

French Quarter

Bourbon Street in de French Quarter.

Een biertje kan geen kwaad, besluit ik. Ik kleed me om en loop het hotel uit en op de muziek af. Ik zit middenin het befaamde French Quarter, dus ver hoef ik niet te lopen. Het lijkt wel of elke tien meter een bandje staat te spelen. Het biertje wordt een cocktail en het eerste rondje wordt een tweede en een derde. Veel later dan gepland kom ik terug in het hotel, maar spijt heb ik geen moment.

Ook de volgende dag niet tijdens een rondrit door de stad. Zeven jaar na de ramp zijn de gevolgen van Hurricane Katrina nog zichtbaar. In en rond het centrum valt het nog mee, maar hoe verder je rijdt hoe meer onkruid je ziet en de huizen zijn vaak nog dichtgetimmerd. Iedereen die wil vertelt je verhalen over hoe de stad nog steeds aan het opkrabbelen is. Rustig, zoals in de volksaard van de bevolking zit.

Je niet druk maken, de inwoners van New Orleans zijn het gewend. Als de avond valt trekken ze weer naar het centrum. Genieten van heerlijk eten, muziek en cocktails. De sfeer is elke avond weer onovertroffen, alsof er nooit wat gebeurd is.