Het Lanzarote van César Manrique

Lanzarote heeft veel aan kunstenaar César Manrique te danken. Hij zorgde er voor dat het Canarische eiland niet veranderde tot een eiland voor massatoerisme, maar dat het zijn unieke uitstraling hield. Daarnaast ontwierp hij zeven belangrijke toeristische trekpleisters die bepalend zijn voor Lanzarote.

Strand LanzaroteLanzarote is een vulkanisch eiland en dat is overal in terug te zien. Het eiland is voornamelijk zwart, waarbij alleen de stranden wit zijn. Nu komt dit goed uit, want de meeste toeristen komen vooral voor de zon en het strand. In de winter is de temperatuur gemiddeld 22 graden, waardoor veel mensen voor de winterzon naar het Spaanse eiland afreizen.

Het is aan Manrique te danken dat Lanzarote niet vol staat met enorme hotels en appartementencomplexen. Mede dankzij de kunstenaar werd in de jaren zestig vastgelegd dat hoogbouw niet toegestaan zou zijn. Het zorgt er voor dat Lanzarote goed bezocht wordt door toeristen, maar tijdens een verblijf valt dit haast niet op. Overal op het eiland zijn rustige stranden te vinden en nergens is het toerisme overdreven.

Niet alleen hoogbouw werd verboden, maar ook reclameborden en je huis een andere kleur geven dan wit met blauwe of groene luiken. Het is echter niet de enige nalatenschap van de in 1992 overleden kunstenaar en architect. Op het eiland ontwierp hij zeven belangrijke toeristische attracties die het bezoeken meer dan waard zijn.

 

Casa Museo Monumento al Campesino

 

Van de inwoners van Lanzarote werkt 80 procent in het toerisme, 10 procent bij de overheid en de overige 10 procent in de landbouw. De boeren moeten hard werken om hun gewassen te laten groeien op de gortdroge vulkaangrond. Pas over honderden jaren zal deze grond vruchtbaar zijn. Als eerbetoon aan hun harde werk bouwde Manrique een museum. Het traditionele boerenhuis is een restaurant waar typisch Canarische gerechten worden geserveerd.

 

Mirador del Rio

 

Mirador del Rio lijkt het meest op de lobby van een exclusief hotel. Het is echter de bar die bij het uitzichtpunt over de kliffen van El Risco hoort. Vanaf hier zie je ook het naastgelegen eiland La Graciosa.

 

Jameos del Agua op LanzaroteJameos del Agua

 

De belangrijkste toeristische attractie van Lanzarote. In de natuurlijke openingen van een van de grottenstelsels ontwierp Manrique een schitterende nachtclub. De danszaal en het zwembad worden niet meer gebruikt, maar de bar die plaats biedt aan zeshonderd gasten nog wel. In het weekend is deze geopend tot 2 uur ’s nachts.

 

Jardin de Cactus

 

De cactustuin van Lanzarote. Jardin de Cactus is prachtig geïntegreerd in het landschap en hier staan 1.100 cactussen, onder meer uit Afrika en Latijns-Amerika. De grote cactus bij de ingang is de enige die nep is.

 

Taro de Tahiche

 

De laatste woning van Manrique, waar nu de Fundación César Manrique is gevestigd. Zijn liefde voor Lanzarote en haar geschiedenis blijkt wel uit het feit dat hij van een van de lavagrotten zijn huis gemaakt heeft.

 

Museo Internacional de Arte ContemporaneoDe bekende cactustuin

 

Manrique maakte van het Castillo San José een museum voor moderne kunsten. Hier hangen schilderijen van onder meer Miró, Oscar Dominguez en Manrique zelf.

 

El Diablo Restaurant

 

Vanuit dit restaurant heb je een schitterend uitzicht op het vulkanisch gebied van Lanzarote. Het restaurant heeft buiten een vulkanische barbecueplaats. Binnen koken de koks op vulkanische warmte. Ook het El Diablo symbool van het Timanfaya National Park is door Manrique ontworpen.